Chrystianie radują się obecnością i mocą ducha świętego w sposób, jaki przed okresem Kościoła nigdy nie był doświadczany, a który rozpoczął się w Dniu Pięćdziesiątym [obecnie dostępne tylko w języku angielskim] (Dz. ap. 2). Duch święty, jakiego dziś doświadczamy jest tym, którego wespół z dodatkowymi błogosławieństwami Bóg obiecał dla Izraela w Tysiącletnim Królestwie [obecnie dostępne tylko w języku angielskim]. Poprzez okresy zarówno Starego Testamentu jak i Ewangelii, Bóg obdarzał duchem świętym nielicznych wiernych, lecz wtedy duch święty był na wiele sposobów ograniczany. Bóg obiecał Izraelowi, że kiedy Mesjasz ustanowi swe królestwo na ziemi, wtedy On da nowego ducha świętego, jaki będzie inny aniżeli ten, jaki był dany na okres Starego Testamentu.
Temat Tysiącletniego Królestwa w nauczaniu nie jest często poruszany i nie jest dobrze zrozumiany. Zatem zanim rozpoczniemy omawiać ducha świętego w Królestwie Tysiącletnim, powinniśmy zdefiniować Tysiącletnie Królestwo jako takie. Królestwo Tysiącletnie jest 1000- letnim królowaniem, jakie Chrystus ustanowi na ziemi po stoczeniu Walki Armageddonu. Większość Chrystian wie, że na ziemi w przyszłości nastąpi czas okrutnego ucisku. Będą wojny, głód, plagi, trzęsienia ziemi, i rozległe zniszczenia, a miliardy ludzi stracą życie. Ten czas ucisku zakończy się, kiedy Jezus Chrystus zstąpi z nieba na ziemię i stoczy (oraz zwycięży!) Bitwę Armageddonu (Obj.19:11-21), która zamknie okres takiego świata, jaki dziś znamy.
Po Armageddonie, Jezus nie powróci do nieba. Natomiast ustanowi On królestwo na ziemi, otwierając okres bezprzykładnych błogosławieństw i pomyślności. W okresie Ucisku Armageddonu cały świat zostanie zniszczony tak, że ziemia będzie musiała zostać odrodzona. Na tej „nowej” ziemi, w Jeruzalem, Chrystus będzie królował jako Król i Arcykapłan (Ps.110; Iz.9:6-7; Zach.6:12-13), pustynia zakwitnie (Iz.35:1, 6-7) i będzie obfitość żywności (Iz.25:6; 30:23-26). Nikt z żyjących w Izraelu nie będzie chorować (Iz.33:24; 35:5-6). Nawet natura zwierząt ulegnie przemianie tak, że mięsożerne zwierzęta powrócą do żywności roślinnej, co było ich zwyczajem w ogrodzie Eden (Iz.11:7; 65:25; Gen.1:30). Takie królestwo będzie trwać przez 1000 lat (Obj.20:2-7). Ono teologicznie jest znane jako Milenium Królowania Chrystusa (Milannus łac. mil=1000, zaś annus=rok). [Dla dalszego studiowania polecamy naszą książkę Nadzieja Chrystian: Kotwica duszy - obecnie dostępne tylko w języku angielskim.]
Prorocy [obecnie dostępne tylko w języku angielskim] Starego Testamentu przepowiedzieli, że Bóg w Tysiącletnim Królestwie ześle świętego ducha w nowy, pełniejszy, bardziej potężny sposób. To wyjaśnia, dlaczego Pismo mówi, iż „…Duch święty nie był jeszcze dany…” w czasie, gdy Jezus nauczał w Świątyni podczas Święta Namiotów.
Jana 7:39 (Bibl.Warsz.)
A to mówił o Duchu [duchu], którego mieli otrzymać ci, którzy w niego uwierzyli; albowiem Duch Święty [duch święty] nie był jeszcze dany, gdyż Jezus nie został jeszcze uwielbiony.
Werset 39 jest jakoś trudny do zrozumienia. Dlaczego Biblia mówi, „Duch Święty nie został jeszcze dany”? Dlaczego Pismo mówi, że duch w czasie Chrystusa jeszcze nie istniał? Odpowiedź jest taka, że dar ducha świętego, jakiego Bóg obiecał, był znacznie odmienny od ducha świętego, jakiego wtedy mieli tamci ludzie. Mojżesz, Debora, Zachariasz, Elżbieta i inni wierzący Starego Testamentu oraz Ewangelii mieli ducha świętego, odmiennego od daru ducha świętego, jaki Bóg obiecał na czas Tysiącletniego Królestwa, a który został dany nam już dzisiaj. W rzeczywistości dar, jaki otrzymujemy dzisiaj, jest odmienny od tego, którego doświadczano, gdy Jezus o nim mówił w Świątyni.
Większość badaczy tekstu wierzy, iż oryginalny tekst grecki Jana 7:39 powinien zostać przetłumaczony raczej jako „dla nas jeszcze nie było ducha”. Jednakże możemy zauważyć, dlaczego taka interpretacja mogła nastręczać problemów pisarzom, którzy kopiowali manuskrypty, dając im uzasadnienie dla zmiany tekstu oryginalnego. Po pierwsze jest faktem, że większość kopistów wierzyło w doktrynę Trójcy, a jeśli „Duch” jest trzecią osobą Trójcy, wtedy „on” musiał zawsze istnieć. Po drugie, obecność ducha w Starym Testamencie jest oczywista; zatem „duch” istniał. Ponadto Mojżesz miał ducha świętego, Dawid miał ducha świętego, podobnie też Debora i prorocy. Po trzecie, niemal nikt nie wiedział, że po zmartwychwstaniu ze śmierci zostaną obdarzeni nowym duchem świętym, który nie istniał, zanim Chrystus został uwielbiony. Natomiast większość ludzi wierzyła, że kiedy człowiek umrze, wtedy on odchodzi natychmiast do nieba [obecnie dostępne tylko w języku angielskim] i w stanie doskonałym żyje na wieki bez potrzeby nowego i odmiennego ducha świętego. Skryba, przepisujący teksy grecki, modyfikował go pragnąc, aby wersety miały sens. Stąd istnieje kilka różnych późniejszych interpretacji tego wersetu, z włączeniem takich wersji jak, „duch nie był jeszcze dany”, „jeszcze nie spoczął na nich” i „jeszcze nie przyszedł”. [1]
Jana 7:39 także podkreśla, że obiecany dar ducha świętego nie zostanie zesłany tak długo, aż Jezus zostanie uwielbiony. Dzisiaj, patrząc wstecz wiemy, że to rzeczywiście odnosi się do tego przypadku. Kiedy Jezus mówił o duchu świętym jaki miał przyjść, mówił do Żydów zebranych w Świątyni. On mówił o duchu świętym, jakiego oni oczekiwali na czas Królestwa Tysiącletniego, jako część Nowego Przymierza (Jer.31:31-33; Iz.32:15; Joela 2:28). On nie mówił o darze ducha świętego, jaki mamy dzisiaj, jakiego żaden z Żydów nie znał i nawet nie oczekiwał.
Cóż my teraz wiemy ze Starego Testamentu i Ewangelii o tym nowym i odmiennym darze ducha świętego, jakiego Bóg zamierzał dać w Królestwie Tysiącletnim?
1. W Starym Testamencie i Ewangeliach było powiedziane, że duch święty spocznie na wierzących, lecz w Królestwie Tysiącletnim będzie w wierzących.
Ezechiela 36:26-27 (Bibl.Warsz.) (26) I dam wam serce nowe, i ducha nowego dam do waszego wnętrza, i usunę z waszego ciała serce kamienne, a dam wam serce mięsiste. (27) Mojego ducha dam do waszego wnętrza i uczynię, że będziecie postępować według moich przykazań, moich praw będziecie przestrzegać i wykonywać je.
Jezus gruntownie znał Stary Testament i jego obietnice i zapewnił swych naśladowców, że duch święty będzie w ludziach.
Jana 14:17 (Przekłąd autorski)[2] tamto jest duchem prawdy, jakiego świat nie jest w stanie otrzymać, gdyż tego nie widzi, ani nie zna. Wy to znacie, albowiem przebywa z wami, a będzie w was.
2. W Starym Testamencie i Ewangeliach zaledwie kilku wierzących miało ducha świętego, lecz w Królestwie Tysiącletnim będzie to udziałem wszystkich wierzących.
Joela 2:28-29 (Bibl. Warsz.) (28) A potem wyleję mojego Ducha [ducha] na wszelkie ciało, i wasi synowie i wasze córki prorokować będą, wasi starcy będą śnili, a wasi młodzieńcy będą mieli widzenia. (29) Także na sługi i służebnice wyleję w owych dniach mojego Ducha [ducha].
3. W Starym Testamencie i Ewangeliach Bóg obdarzał duchem świętym w ograniczony sposób, lecz w Królestwie Tysiącletnim dar ten będzie wylany w obfitości.
Właśnie powyżej czytaliśmy z Księgi Joela, że Bóg „wyleje” ducha w Królestwie Tysiącletnim. To jest zmiana w stosunku do bardzo ograniczonego sposobu działania Jego daru w Starym Testamencie.
„wylać”, znaczy dostarczyć w pełnej obfitości, jak ulewa lub wodospad. ‘Nie ma wątpliwości, że prorok tutaj obiecał coś większego niż doświadczali ojcowie pod zakonem…, prorok obiecuje tutaj nie to, czego wierni wcześniej doświadczali, lecz coś większego’. [3]
4. W Starym Testamencie i Ewangeliach Bóg dał ducha świętego warunkowo, a odbiorca mógł ten dar utracić. W Tysiącletnim Królestwie duch święty będzie dany na stałe [obecnie dostępne tylko w języku angielskim].
Nowe Przymierze, jakie Bóg uczyni z Izraelem, zawiera wiele niewypowiedzianych obietnic. Na przykład o zmartwychwstałych wiernych Izraela Bóg powiedział, że nie będzie dłużej ukrywał Swej twarzy przed nimi (Ez.39:29). On powiedział, że da im “nowe serce” odbierając serce kamienne a dając im serce mięsiste (Ez.36:26), co jest oczywistym odniesieniem do faktu, że Bóg wypisze Swoje prawo na sercach Swego ludu tak, iż wszyscy Go poznają (Jer.31:33-34). Takie obietnice, jak też i te zawarte w następnych wersetach, były częścią nadziei Izraela.
Ezechiela 11:19-20 (19) wtedy Ja dam im nowe, [jednomyślne] serce i nowego ducha włożę do ich wnętrza; usunę z ich ciała serce kamienne i dam im serce mięsiste, (20) aby postępowali według moich przepisów, przestrzegali moich praw i wykonywali je. Wtedy będą mi ludem, a Ja będę im Bogiem.
Izajasza 59:21 (Bibl. Warsz.)
Co do mnie zaś, to moje przymierze z nim, jest takie, mówi PAN: Mój duch, który spoczywa na tobie, i moje słowo, które włożyłem w twoje usta, nie zejdą z ust twojego potomstwa ani z ust twoich wnuków - mówi PAN - odtąd aż na wieki:
Bóg ześle Swego ducha świętego na zmartwychwstałych wierzących, „nowego” ducha, a wtedy oni będą postępować według Jego zarządzeń. Oni będą Jego ludem a On będzie ich Bogiem. Oni nie będą już odczuwali obawy o możliwość utraty tego ducha lub Bożej przychylności jak to było w czasach Starego Testamentu. Boży lud będzie mocno osadzony w królestwie Boga, które będzie „królestwem wiecznym” (Dan.7:27b).
5. W Starym Testamencie i Ewangeliach nigdzie nie napisano, że duch święty może wpłynąć na człowieka tak, aby żył pobożnym życiem. Duch święty w Starym Testamencie dał ludziom moc duchową, jakiej oni potrzebowali dla wykonania zadań, które Bóg przed nimi stawiał. Jednakże Pismo obiecuje, że w Tysiącletnim Królestwie pod wpływem ducha świętego ludzie staną się pobożni..
W księdze Ezechiela 39:29 Bóg obiecał, że kiedy w Tysiącletnim Królestwie duch święty zostanie wylany na zmartwychwstały lud, to Jego oblicze nie będzie już przed nimi zakryte. Wierzący będą mogli rozmawiać z Nim bezpośrednio i poufnie. Ezechiel 36:27 mówi, że duch święty sprawi, iż „będziecie postępować według moich przykazań, moich praw będziecie przestrzegać i wykonywać je”. Jana 16:13 stwierdza, że duch święty będzie prowadzić lud do prawdy [obecnie dostępne tylko w języku angielskim], a Jezus mówił nawet o „przewodniku”, (co w niektórych przekładach nazywano Pocieszycielem, Duchem zachęty” itp.). Inne wersety, takie jak poniższe, także świadczą o pobożnym wpływie ducha świętego.
Izajasza 44:3b-5 (3b) … wyleję mojego Ducha [ducha] na twoje potomstwo i moje błogosławieństwo na twoje latorośle, (4) aby się rozkrzewiły jak trawa między wodami, jak topole nad ruczajami. (5) Jeden powie wówczas: Ja należę do PANA! Drugi nazwie się imieniem Jakuba, a inny wypisze na swojej ręce: "Własność PANA" - i otrzyma zaszczytne imię “Izrael”.
Dar ducha świętego, jaki w Starym Testamencie Bóg złożył na wierzących, nie wywarł takiego wpływu ku pobożności jak to będzie uwidocznione w Tysiącletnim Królestwie.
Dogłębnie studiowaliśmy, w jaki sposób dar ducha świętego, jakiego Bóg udzieli w Tysiącletnim Królestwie, różni się od tego daru, który On dał na okresy Starego Testamentu i Ewangelii. Uczestnikami tego będą wszyscy wierzący, nie tylko kilku, a Bóg będzie tego udzielać nieustająco i w całej pełni. Co więcej, to będzie dla nich pomocą i przewodnikiem do prawdy. Dlaczego zrozumienie tego jest dla nas tak ważne? Ponieważ dzisiejsi Chrystianie są odbiorcami „pierwocin ducha” Bożego. My dziś otrzymujemy to, co Bóg obiecał Izraelowi na przyszłość. List do Rzymian wyraża to jasno.
Rzymian 8:23
A nie tylko ono [stworzenie], lecz i my sami, którzy posiadamy zaczątek Ducha [ducha], wzdychamy w sobie, oczekując synostwa, odkupienia ciała naszego.
Jeśliby ludzie w Starym Testamencie tacy jak Mojżesz, Dawid i Miriam mieli takiego samego ducha świętego jak my mamy i jakiego będą mieli wierzący w Tysiącletnim Królestwie, to w jaki sposób nasz duch święty mógłby być traktowany jako „zaczątek”? Tak nie może być. My mamy „pierwociny”, ponieważ to, co Bóg obiecał wierzącym na czas Tysiącletniego Królestwa, On dał nam przez łaskę. Co więcej, ponieważ Bóg w Starym Testamencie obiecał dać nowy zakres ducha, to została też nadana nowa nazwa, „obiecany Duch Święty [duch święty]”.
Efezjan 1:13
W nim i wy, którzy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię zbawienia waszego, i uwierzyliście w niego, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym [duchem świętym].
Bóg obiecał ducha na czasy przyszłe, lecz otrzymaliśmy ten dar przez łaskę. Zatem dzisiaj radujemy się z tych samych atrybutów ducha świętego, o których Bóg mówił, że będą nadane wierzącym w Tysiącletnim Królestwie. Dar ducha świętego stanowi pieczęć wewnętrzną każdego Chrystianina od chwili uwierzenia i przyjęcia zabawienia (Ef.1:13-14). Każdy Chrystianin jest napełniony duchem świętym, będącym przejawem natury Boga (Dz.ap.2:4; 2.Ptr.1:4). Nasz duch święty jest stały, ponieważ został „zrodzony” w nas (1.Ptr1:3. 23), „zapieczętowany” w nas (Ef.1:13). To stanowi gwarancję naszego cudownego życia, jakie ma nadejść (2.Kor.1:22; 5:5; Ef.1:14). Duch święty zrodzony wewnątrz każdego Chrystianina pomaga mu żyć życiem Chrystusowym. Pozostaje jednak w konflikcie z jego cielesnymi pragnieniami (Gal.5:16-17).
Oprócz wyżej wymienionych błogosławieństw, które są częścią “pierwocin” ducha, Bóg dał nam dwie manifestacje ducha świętego, jakie stanowią rzecz unikalną dla Kościoła Chrystiańskiego. One nie występowały w Starym Testamencie lub Ewangeliach, ani nawet nie zostały przepowiedziane jako część daru ducha świętego na czas Tysiącletniego Królestwa. Tymi dwoma manifestacjami jest mówienie językami oraz tłumaczenie języków [obecnie dostępne tylko w języku angielskim]. Mówienie językami oznacza mówienie językiem ludzi czy aniołów, jakiego nie rozumiemy, jaki jest dany tobie przez Jezusa Chrystusa, podczas gdy tłumaczenie języków jest przekazem w twym własnym języku istoty tej treści, jaka została wypowiedziana w językach.
W okresach Starego Testamentu i Ewangelii przejawiła się wielka łaskawość Boża, iż niektórzy wierzący zostali obdarzeni duchem świętym tak, aby mogli dokonać dzieł i błogosławieństw, jakich On dla ludu zapragnął. Jednak wierzący Starego Testamentu oczekiwali na czas, w którym wszyscy, na stałe, otrzymają ducha świętego, aby był dla nich sercem ciała, przewodnikiem i pomocnikiem.
Co za błogosławieństwo i co za przywilej stanowi wiedza, że dar ducha świętego, jaki Bóg obiecał na czas Królestwa Tysiącletniego, już teraz został nam dany. Jako Chrystianie nie musimy oczekiwać na Tysiącletnie Królestwo, aby otrzymać ten cudowny, nowy dar ducha świętego, którego „pierwociny” przez Boża łaskę zostały nam dane, gdy otrzymaliśmy zbawienie.
