Biblia jest księgą twórczości piśmienniczej a zatem zawiera różne formy literackie. Dla jej zrozumienia powinniśmy być świadomi, że ona zawiera przekaz historyczny, to znaczy opowiada o zaistniałych wydarzeniach. Biblia zawiera też liczne figury znaczeniowe, jakie zostały zastosowane przez Autora z włączeniem alegorii, jaskrawych metafor oraz idiomów, które ożywiają tekst. Znajdujemy też prorockie przepowiednie i napomnienia, poezję artystyczną i listy (epistoły). Pisma obejmują pełne spektrum literackich form wyrazu a my, aby je odczytać zgodnie z zamysłem ich Autora, powinniśmy to wszystko brać pod uwagę. Jest rzeczą istotną, aby czytelnik znał kontekst, w którym zostały osadzone słowa, a to wszystko razem tworzy klarowne zrozumienie zarówno samego przekazu, „dla kogo” treść została napisana, jak też kultury, na bazie której ten przekaz powstał. [1]

Niezależnie od faktu, że Pismo było oryginalnie napisane w językach innych niż nasz własny, (w Hebrajskim, Greckim i Aramejskim), większość z tego, co wyraża, jest jasna i łatwa do zrozumienia. Jeśli Słowo Boże jest tym, co mówi, to w odczytywaniu Autorskiego przesłania powinniśmy być bardzo ostrożni. Każdy język jest rządzony regułami gramatyki a nawet wierny przekład dosłowny nie gwarantuje, że w pełni zrozumiemy jego intencję. Dobra hermeneutyka (Interpretacja Pisma) wymaga wejrzenia w całość Biblii i szerokiego osadzenia w jej języku, kulturze i historii. Co innego jest czytać Szekspira lub Chaucera i odgadywać ich intencje, lecz całkiem co innego, kiedy człowiek usiłuje mówić w Imieniu Wszechmogącego Boga.

Jakuba 3:1
Niechaj niewielu z was zostaje nauczycielami, bracia moi, gdyż wiecie, że otrzymamy surowszy wyrok.

Nie od każdego czytelnika Biblii oczekuje się, aby we wszystkich zagadnieniach był ekspertem, lecz jeśli ktoś jest tłumaczem i nauczycielem doktryny, to on jest zobowiązany posiąść pewien poziom biegłości. Ci z nas, którzy w językach biblijnych nie są adeptami, muszą poświęcić czas, aby swą biegłość doskonalić w posługiwaniu się konkordancją, leksykonami, słownikami i komentarzami. Różnorodność doktryn szczegółowych, prezentowanych w dzisiejszym Chrześcijaństwie, pochodzi z mnogości denominacji. To jednak nie powinno wywierać wpływu ani wprowadzać niejasności do podstawowych zasad naszej Wiary. Jak to się stało, że doszliśmy do takiej różnorodności przekonań, a każde utrzymuje, że posiada „prawdę” odnośnie tego, co mówi Biblia? Jednym z problemów, na jakie w dzisiejszym Kościele natykamy się jest ten sam Jezus, którego odnajdujemy też w Judaizmie. On ostrzegał swych naśladowców, aby się wystrzegali tych, którzy kosztem zaniedbania Słowa Bożego, promują tradycje ludzkie.

Marka 7:13
„…tak unieważniacie słowo Boże przez swoją naukę, którą przekazujecie dalej; i wiele tym podobnych rzeczy czynicie”.

Jeśli Biblia jest prawdziwie Słowem Boga, to ludzie mogą ją „unieważniać” tylko w tym sensie, że jej przekaz zastępują tradycją, która odgradza ludzi od słuchania prawdziwego przekazu Słowa. Intencją Boskiego zamysłu jest, aby przez tych, którzy słuchają Słowa Bożego i wykonują je, doszło do wykonania Jego postanowień. Dlatego jest tak ważne, aby ci, którzy nauczają, czynili to dokładnie.

Izajasza 55:11
…tak jest z moim słowem, które wychodzi z moich ust: Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to, z czym je wysłałem.

Człowiek w swym własnym życiu może unieważniać Słowo Boże albo podejmując postanowienie odrzucenia go, albo przez zastąpienie go przez teorie, doktryny filozoficzne lub praktyki religijne, ustanowione według scenariuszy ludzkich. Musimy być świadomi, że zawsze będą tacy, którzy będą posługiwać się Pismem dla swych własnych, samolubnych celów.

Zamieszanie wokół Biblii, jej znaczenia i celu, często prowadzi wielu do jej odrzucenia z błędną wiarą, że my i tak nie zdołamy poznać Intencji Autora. Wielu Chrześcijan popełnia błąd udowadniania istnienia Boga poprzez dowodzenie, że Biblia jest prawdziwa. Powinniśmy zrozumieć, że Słowo Boga nigdy nie było kierowane do osób „niewierzących”, takich, które odrzuciły Boga i Jego Słowo. Każdy z nas widzi świat poprzez system własnych przekonań lub przypuszczeń.

Przypuszczenia są zwykłymi przekonaniami według tego, jak każdego prowadzą własne myśli, widzenie świata, interpretacja dowodów i czytanie Biblii. [2] Bóg zamierzył, aby ludzie przyszli do Jego Słowa z nastawieniem, że ono rzeczywiście jest Jego Słowem, a zatem jest prawdą. Biblia zajmuje postawę, że Boże istnienie należy przyjąć jako prawdę i coś, czego nie należy udowadniać. (Gen.1:1; Exodus 3:14; Objawienie 1:8). [3] Pismo po prostu stwierdza, że Biblia jest prawdą, gdyż jej Autorem jest Bóg. My wiemy, że sześćdziesiąt sześć ksiąg Biblii zostało napisanych rękoma ok. 40 osób, ale jedynym Autorem Biblii jest Bóg, ponieważ On był inspiratorem i źródłem tych słów, które zapisali ludzie.

2 Tymoteusza 3:16 (Biblia Warszawska) [4]
Całe Pismo przez Boga jest natchnione i pożyteczne do nauki, do wykrywania błędów, do poprawy, do wychowywania w sprawiedliwości,

Bóg poprzez Pismo oznajmia także, iż jest On Bogiem Prawdy (Ps.31:5). [5] On jest źródłem wszelkiego stworzenia, a wszystko to, co On uczynił, odwzorowuje Jego naturę, którą jest Prawda. Dlatego Psalmista napisał:

Psalmów 25:4-5
(4) Panie, wskaż mi drogi swoje, Ścieżek swoich naucz mnie!
(5) Prowadź mnie w prawdzie swojej i nauczaj mnie…

Prawda, w swej własnej naturze, jest pojedyncza, nie mnoga. Chociaż dziś jest popularne myślenie, iż istnieje wiele prawd, to takie przekonania są przeciwne do samej natury prawdy. Wiele osób błędnie traktuje różne ludzkie punkty widzenia jako „prawdy”. Indywidualne punkty widzenia mogą być zgodne z prawdą, ale tak samo dobrze mogą być w błędzie. Jak stwierdza Douglass Grothius, „My wszyscy mamy rozmaite punkty widzenia (które mogą być tendencyjne, pełne uprzedzeń, ignorancji, arogancji, niedoinformowania i tak dalej), ale nasze poglądy nie definiują prawdy, lecz jedynie wywołują nasze poczucie tego, co może być prawdą. Perspektywa może być częściowo prawdziwa, w znacznym stopniu prawdziwa, lub w większości fałszywa…” [6] Wartość czyjejś perspektywy jest określona przez jej zgodność z prawdą. Im ludzkie widzenie i opinie są bliższe prawdy, tym większą mają one wartość.

Ludzki punkt widzenia może być prawdziwy lub nieprawdziwy, Boski zawsze jest prawdziwy. W Bogu wszystko jest prawdą, a wszystko to, co On czyni, odwzorowuje Jego prawdziwą naturę. Dlatego Pismo oznajmia, że Boże Słowo jest prawdą.

Jana 17:17
Poświęć ich w prawdzie twojej; słowo twoje jest prawdą.

Biblia mówi w Psalmie 12 (Biblia Warszawska):

Psalmów 12:7
Słowa Pańskie są słowami czystymi, srebrem przetopionym, odłączonym od ziemi, siedemkroć oczyszczonym.

One są prawdziwe, ponieważ nie ma w nich fałszu. To proste stwierdzenie objawia niesprzeczną, absolutną, wyłączną i przystającą do rzeczywistości naturę prawdy. Biblijne widzenie prawdy zaczyna się założeniem, że Bóg jest prawdą. Z tym, jako punktem startowym, nasze pytanie brzmi: W jaki sposób Bóg przekazał prawdę rodzajowi ludzkiemu? John Wesley, jeden większych mężów naszej wiary, wyodrębnił cztery sposoby, którymi Bóg posługuje się dla zakomunikowania ludziom prawdy: - Jego Słowo, - rozsądek (mądrość), - doświadczenie i - tradycja. Ze względu na pojedynczą, niesprzeczną naturę prawdy, te cztery środki komunikacji prawdy stanowią zrównoważony system punktów kontrolnych, umożliwiających rozróżnienie, odkrycie i weryfikację prawdy. Oczywiście wspólnym mianownikiem tych punktów jest Jego Słowo, przy czym pozostałe trzy nie mogą sprzeciwiać się temu niezachwianemu standardowi.

Jeżeli w konfrontacji z rzeczywistością osobistych doświadczeń nie bylibyśmy w stanie zweryfikować naszej interpretacji Pisma, to skąd moglibyśmy wiedzieć, że poprawnie rozumiemy to, co mówi Bóg? Kiedy czytamy Słowo Boże o duchowej zasadzie siewu i żniwa, to dzięki naszemu rozsądkowi (mądrości) rozpoznajemy jego wartość i je pojmujemy, gdyż hodując rośliny i zwierzęta doświadczamy tego w praktyce naszego życia. Chrześcijanie, stosując te zasady na różne sposoby, poprzez całe stulecia czerpali z nich korzyści, włącznie z finansowymi.

Psalmów 138:2
Oddaję pokłon przybytkowi twemu świętemu I wysławiam imię twoje Za łaskę i za wierność twoją, bo nad wszystko wywyższyłeś imię i słowo swoje.

Słowo Boga jest najwyższym standardem, za pomocą którego możemy badać i oceniać wszystko. Nasza mądrość, doświadczenie i tradycja muszą być zgodne z tym, co mówi Boże Słowo. Tak jest, ponieważ istnieje mądrość pobożna, istnieje też mądrość nie pobożna, taka, którą Bóg nazywa mądrością ziemską i diabelską (Jakuba 3:15 –KJV). Także doświadczenia i tradycja mogą nie być prawdziwe. Jeśli „nauka” sprzeciwia się Słowu Bożemu, wtedy te „naukowe” konkluzje są mylne, a zatem nauka nie jest prawdziwa. Na przykład nauka nie może być poprawna, kiedy mówi, że ludzkość wyewoluowała z niższych form życia, ponieważ to sprzeciwia się Słowu Boga, które mówi, że On stworzył człowieka i kobietę o imionach Adam i Ewa, i od nich pochodzi cały rodzaj ludzki.

Na początek wnikajmy w prawdę tak, jak została objawiona poprzez Słowo Boże. Biblia jest wypełniona stwierdzeniami oznajmiającymi, że Boże Słowo jest prawdą. Bóg, oprócz Słowa Pisanego, objawił ludziom prawdę dodatkowo, poprzez Jego żywe Słowo, Jezusa Chrystusa, Swego Jednorodzonego Syna. Jezus był doskonałym odwzorowaniem Boskiego serca i Jego pragnień, ponieważ On zawsze mówił i czynił to, czego pragnął Jego Ojciec. Dlatego Jezus mógł oznajmić, że On był Bożą żywą prawdą, drogą do Ojca.

Jana 14:6
...”Ja jestem droga i prawda, i żywot, nikt nie przychodzi do Ojca, tylko przeze mnie”.

Każdy, kto chce znać prawdę donośnie Boga, Jego planów i Jego celów, rzeczywiście może to robić tylko przez znajomość Jego Syna, Jezusa Chrystusa, a my w Słowie znajdujemy Jezusa. Zbyt często Chrześcijanie mijali się w rozpoznaniu wielkiej potrzeby nauki, studiowania i przypominania Pism. One są słowami życia, ponieważ są słowami prawdy. Kiedy Bóg stworzył ludzkość, On dał każdemu z nas rozum, dzięki któremu możemy myśleć i rozumować. Bóg nie pragnie mieć rasy oprogramowanych robotów lub - jeśli wolicie - pełnić roli mikro-zarządcy, władcy lalek. Nie, On postanowił uczynić człowieka myślącego, rozumnego, istotę rozsądną, obdarzoną zdolnością dokonywania poprawnych wyborów, które wpłyną na bieg historii. Od samego początku Bóg dał człowiekowi możliwość wyboru pójścia za Jego instrukcjami.

Rodzaju 2:16 i 17
(16) I dał Pan Bóg człowiekowi taki rozkaz: Z każdego drzewa tego ogrodu możesz jeść,
(17) ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz.

Niezliczone są miejsca Pisma, gdzie Bóg wymaga, aby człowiek podejmował wybór według ludzkich zdolności do korzystania ze swej wolnej woli [7]. Nasza zdolność do podejmowania poprawnych wyborów jest zależna od naszej zdolności używania Boskiej mądrości dla rozróżniania prawdy od błędu, dobra od zła, decyzji poprawnych od niewłaściwych. Oczywiście, jedną z najlepszych dróg takiego postępowania byłoby odnalezienie Boskich kierunków w Jego Słowie, ale większość ludzkości historycznie nie miała dostępu do Pisma. Dlatego najpierw Bóg otoczył człowieka namacalną obecnością Jego dzieł stwórczych i złożył w jego sercu zdolność odróżnienia postępowania poprawnego od niewłaściwego. Na początek w taki sposób, aby sam człowiek namacalnie poznał, czego nie chce, gdy inni to jemu wyświadczają. Dlatego też wszyscy ludzie są odpowiedzialni za nie poszukiwanie Boga i za Jego nieznajomość.

Rzymian 1:20
Bo niewidzialna jego istota, to jest wiekuista jego moc i bóstwo, mogą być od stworzenia świata oglądane w dziełach i poznane umysłem tak, iż nic nie mają na swoją obronę,

Skorzystałem z możliwości posłużenia się frazą powszechnie zrozumiałą. Czym jest ludzka zdolność rozumowania, co pozwala człowiekowi zrozumieć, nie w znaczeniu pojęcia pełni tego, kim jest Bóg lub jaki jest, ale w znaczeniu zdobycia wiedzy o Bogu uzasadniającej gloryfikowanie Go i oddawanie Mu dziękczynienia za Jego dobroć i hojność. List do Rzymian kontynuuje:

Rzymian 1:21
…dlatego że poznawszy Boga, nie uwielbili Go jako Boga i nie złożyli Mu dziękczynienia, lecz znikczemnieli w myślach swoich, a ich nierozumne serce pogrążyło się w ciemności.

W powyższym wersecie pogrubiłem wyrazy ‘myśli’ i ‘nierozumne’. Człowiek ma zdolność myślenia (rozsądek), zatem Bóg pragnie, abyśmy posługiwali się naszymi możliwościami rozumowymi dla rozwoju prawdziwej mądrości.

Dziś Bóg pozwala człowiekowi zarządzać jego własnymi sprawami, co do których On oczekuje, że będą zarządzane sprawiedliwie. Sprawiedliwość ze swej natury wymaga prawdy, ponieważ ona wymaga mądrości dla rozróżnienia i oddzielenia prawdy od błędu. Bez prawdy, ludzkość nie zdoła rządzić się sprawiedliwie. Zbyt często spotykałem Chrystian, którzy głosili prawdę Pisma zaniedbując się jednak wobec odpowiedzialności w sprawie rozróżniania prawdy poprzez rozwój mądrości. Kiedykolwiek tylko wybieramy działanie głupie, to zawsze zaniedbujemy mądrość, jedną z najbardziej ważnych dróg, na których Bóg objawia nam prawdę.

Przypowieści Salomona 4:7
Początek mądrości jest taki: nabywaj mądrości, i za wszystko, co masz, nabywaj rozumu!

Trzecią drogą, na której przed człowiekiem objawia się prawda, jest doświadczenie. Słyszałem, kiedy mówiono, że doświadczenie nie gwarantuje prawdy, co jest poprawne, ale to nie znaczy, że wszelkie doświadczenia są fałszywe. Na przykład, Bóg wybrał objawienie prawdy wobec ludzkości poprzez dzieła stwórcze, których doświadczamy. Obserwacja i studiowanie świata wokół nas udziela nam wielu tematycznych lekcji o Bogu, o Jego naturze, o Jego sercu i o Jego miłości wobec ludzkości. Jezus był mistrzem w manifestowaniu wielkiej duchowej prawdy przez odnoszenie się do Boskich dzieł stwórczych, włączając w to skały, piasek, deszcz, rośliny, drożdże, kwiaty, ptaki i wiele więcej [8]. Zatem my także możemy dostrzec i doświadczać prawdę ze świata fizycznego i tak uczyć się prawdy o wielkości Boga, o Jego mocy, najwyższej inteligencji, wierności, dobru, pięknie, miłości, i Jego trosce o nas.

Niestety, większość oryginalnych Boskich dzieł stwórczych została splamiona tak, jak piękne malowidło ochlapane czerwonym winem. My zapewne możemy nadal dostrzegać większość dzieł oryginalnych, jednak one są uszkodzone, czego dowody stanowią ciernie, osty, jadowite insekty, trzęsienia ziemi, klęski pogodowe a najohydniejsza z nich jest śmierć.

Rzymian 8:21 - 22
(21) że i samo stworzenie będzie wyzwolone z niewoli skażenia ku chwalebnej wolności dzieci Bożych.
(22) Wiemy bowiem, że całe stworzenie wespół wzdycha i wespół boleje aż dotąd.

Im głębiej badamy i analizujemy świat wokół nas, tym bardziej odkrywamy system porządku. Świat jest wypełniony stałymi fizycznymi, wartościami i prawami, na których opiera się dzieło stwórcze. Zresztą, jeśli zmieniłyby się w najmniejszym stopniu stałe elektromagnetyczne rządzące oddziaływaniami wewnątrzatomowymi, to nie mogłyby istnieć molekuły. Bóg ustanowił prawa fizyki, światło energię, chemię, ruchy planet, biologię, życie, matematykę i wiele, wiele więcej. [9] Wszystko w dziele Boskim zostało zaprojektowane dla zainspirowania nas i kierowania ku Niemu. Nikt nie może uniknąć rozpoznania piękna, dostojeństwa, złożoności i porządku Dzieła Stwórczego. Ateista może nie być w stanie wyjaśnić źródła praw stwórczych, ale on nie może zaprzeczyć ich istnieniu. Jak nieszczęśliwie człowiek wybrał służenie stworzeniu zamiast Temu Jedynemu, który stworzył to wszystko [10].

Doświadczenie jest bardzo wartościowym narzędziem dla oceny prawdy, szczególnie w relacjach osobowych. Jeśli ktoś powie, że mię kocha, lecz ja doświadczę wobec siebie nieprzyjaznych działań, to wiem, że to nie jest prawda, co najmniej w stopniu, jaki wynika z deklaracji. Często zdarza się, że człowiek powie jedno, a uczyni drugie, a świadectwo tego (doświadczenie), które nas dotyka, służy ocenie tego, co jest prawdą. Poznawanie prawdy poprzez doświadczenie jest potwierdzeniem stwierdzenia, że drzewo poznajemy po owocach (Mat.12:33). To jest doświadczenie, które przy zaangażowaniu mądrości i oceny w świetle Pism, pomaga nam rozróżnić prawdę od błędu.

Czwartą drogą komunikowana nam prawdy może być tradycja. Bóg, poprzez historię, ustanowił wiele tradycji. Na przykład początek tradycji składania krwawych ofiar może być odnaleziony historycznie już w dniach Adama i Ewy. [11]. Później, w przeddzień Wyjścia Narodu Żydowskiego z Egiptu, Bóg zainicjował coroczną tradycję posiłku Paschalnego, ceremonii, która otwiera drogę do prawdy wyższego rzędu, że Jezus jest Bożym Barankiem dla całej ludzkości [12]. Bóg polecił Izraelitom zachować wiele tradycji, włączając w to uwielbianie Go w Przybytku i w Świątyni. Kiedy nakazał im usunąć dwanaście kamieni z Jordanu na pamiątkę, ustanowił tradycję, aby oni, patrząc na nie o wiele lat później, przypominali sobie cud podzielenia Przezeń rzeki podczas powodzi tak, że mogli przejść po suchym dnie.

Niestety, tradycje mogą być też ustanawiane przez ludzi. Członkowie religijnej społeczności żydowskiej sprzeciwiali się Jezusowi i jego uczniom, ponieważ oni nie szanowali tradycji mycia rąk, jak też zwyczajów dotyczących Szabatu. Jezus wobec nich poprawnie podkreślił, że oni przestrzegali tradycji fałszywych, które unieważniały Słowo Boga.

Marka 7:8-9
(8) Przykazania Boże zaniedbujecie, a ludzkiej nauki się trzymacie.
(9) I mówił im: Chytrze uchylacie przykazanie Boże, aby naukę swoją zachować.

Powinniśmy te słowa przyjąć jako napomnienie wobec nas. Kościół Chrześcijański nagromadził wiele tradycji, praktyk i przekonań, które wymagają ostrożnego przebadania w świetle Pisma. Szczere przebadanie należałoby zacząć od poważnego studium na temat doktryny Trynitarnej a także manifestacji ducha świętego, (niekiedy zwanych „darami” ducha), gdyż Bóg kontroluje wszystko, co tylko się wydarza, z włączeniem stanu umarłych, nieba, i „piekła”. Konkluzje szczerych badań nad tymi krytycznymi tematami powinny przynieść światłe rezultaty w głównym nurcie myśli Chrześcijańskiej. Tam ujawnia się odnowiona pasja Kościoła do powrotu do podstaw wiary. Bardzo się z tego cieszymy, a czas pokaże jak daleko to się posunie.

Co więcej, tradycja komunii była zamierzona jako okresowy uroczysty akt Kościoła. Raczej to była tradycja ustanowiona dla przypomnienia nam złamanego ciała i przelanej krwi Jezusa zawsze, kiedykolwiek tylko jemy i pijemy. Kościół pierwszego stulecia miał także tradycję spotkań domowych, kilka dni w tygodniu, a nie w monumentalnych strukturach tylko raz w tygodniu. Tam oni dzielili się wzajemnie swymi problemami życia i spożywali wspólny posiłek zwany „ucztą miłości” [13]. Tradycja jest potężnym narzędziem, jakie Bóg używa dla komunikowania prawdy.

Poprzez lata wielu rozpoznało prawdę, która została objawiona na wszystkie cztery sposoby, ale nie zachowują jej w należytej równowadze, kładąc zbyt wielki nacisk na jedne aspekty kosztem innych. Kiedy kładziemy zbyt wielki nacisk na przyczyny (mądrość), skłaniamy się ku Gnostycyzmowi, podczas gdy zbyt wielki nacisk na tradycję będzie sprawiał, że staniemy się restrykcyjni w ceremonializmie. Zbyt wielki nacisk na doświadczenia prowadził wielu do poszukiwania znaków od Boga, przez co zostały one ujawnione przed Wrogiem.

Bóg dał nam cudowny system kontroli i równowagi przez objawienie prawdy na wiele sposobów. Jego słowo jest prawdą, a to jest standard, za którego pomocą możemy oceniać każdą przyczynę, doświadczenie oraz tradycję. To jest probierz, za którego pomocą w naszym życiu możemy ocenić wszystko. Bóg pragnie abyśmy prawdę zarówno znali, jak i nią żyli, manifestując ją w naszym rozumowaniu, w naszym działaniu (doświadczeniu) i tradycji, jaką przestrzegamy. Prawda, jaką Bóg otworzył przed nami stanowi jasno, że On pragnie, abyśmy głosili Jego Słowo!