Kami nagtoo nga si Hesu Kristo usa ka hingpit ug lahi sa kasagaran (talagsaon nga matang) nga tawo.

Ngano?

Siya lamang ang bugtong tawo nga mahimogso pinaagi sa pagbutang sa Dios ug binhi diha sa tagoangkan sa usa ka birhen. (Mateo 1:18; Lucas1:35). Ang Dios nagbutang ug hingpit nga binhi diha sa tagoangkan ni Maria aron si Hesus matawo nga walay sala nga panulondon nga ang matag tawo nakapanunod niini gikan sa Unang Adan. Busa, si Hesus mao ang bugtong Anak sa Dios (Juan 3;16) ug ang Anak sa Tawo (Juan5:27).

Siya lamang ang bugtong tawo nga gitawag ug “ang Katapusan nga Adan” (1 Mga Taga Corinto 15:45). Ingon nga bugtong Anak sa Dios, si Hesus adunay managsama nga gigikanan sa una nga “Anak sa Dios,” si Adan (Lucas 3:38). Ingon nga bugtong tawo nga natawo nga walay sala nga panulondon, si Hesus mao bugtong tawo nga gisangkapan aron mahimong Manluluwas ug manunubos sa mga tawo. Mga Taga Roma 5:12-21 mao ang sumbanan sa kalahian niining duha ka mga Adan ug ang ilang ikahatag ngadto sa matag usa ka tawo.

Siya lamang ang bugtong tawo nga adunay hingpit nga pagtoo sa Dios, nga kinsa, pinaagi sa iyang kabubut-on nga pagpili sa pagsalig ngadto sa Dios, nagpuyo sa kinabuhi nga walay sala, kanunay nagbuhat sa kabubut-on sa iyang Amahan. (Juan 8:29). Si Hesus dili usa ka robot, nga gi programa aron mosugot sa Dios. Kon mao kana, dili unta siya tinuud nga gitintal aron makasala, sama sa tanan nga tawo mianhi siya aron pagluwas (Mga Hebreohanon 4:15). Ang pagkawalay sala nga panulondon dili usa ka rason ngano nga si Hesus wala makasala. Kita nasayod nga tungod kay ang unang Adan wala usab siyay sala nga panulondon, ug siya nakasala sa iyang kaugalingon nga kabubut-on.

Siya lamang ang bugtong tawo nga namatay ingon nga hingpit nga halad alang sa atong mga sala (Mga Hebreohanon 10: 12-14; 1 Juan 4:10). Pinaagi sa iyang berhin nga pagkatawo, si Hesus usa ka “tawo” hingpit nga gasa alang sa sala sa mga tawo. Pinaagi sa iyang pagsugot sa Dios sa iyang tibook nga kinabuhi, ngadto sa iyang naghingutas nga ginhawa sa Krus, siya nahimong “Pamatasan” hingpit nga halad alang sa mga sala sa mga tawo (Mga Hebreohanon 2:17). Sa ingon, siya mao ang hingpit nga nakahupay alang sa makasasala nga tawo aron ang tawo mamaluwas.

Siya lamang ang bugtong tawo nga gibanhaw sa Dios gikan sa mga minatay aron sa pagpamatuud kon si kinsa siya ug unsa ang iyang gisulti mahitungod kaniya – Ang Anak sa Dios (Mga Buhat 17:31; Mga Taga Roma 1:4). Ang pagkabanhaw ni Hesu Kristo mao ang pagtuman Dios sa iyang mga saad ngadto sa iyang Anak, ug usab sa Iyang pagpamatuud ngadto sa tanang mga tawo nga si Hesus mao “ang dalan, ang kamatuuran, ug ang kinabuhi” (Juan 14:6).

Siya lamang ang bugtong tawo nga gibayaw sa Dios ngadto sa kahitas-an ingon nga “Ginoo” ug “Ulo sa Iglesya,” ug kinsa gihatagan sa tanan nga kagahum sa langit ug sa yuta (Daniel 7: 13-14; Mga Taga Filipos 2:9; Mga Buhat 2: 36; Mga Taga Efeso1:22; Mateo 28:18). Maingon nga si Paraon nagtuboy ni Jose ngadto sa iyang too nga kamot ug naghatag kaniya sa tanan nga kagahum sa Ehipto (Genesis 41:37-46), sa mao nga paagi ang Dios naghatag usab ni Hesus ug buluhaton nga sama kaniya. Si Hesu Kristo mao karon ang “pangabaga” sa Dios (Mga Taga Efeso 1:20), Nagbuhat sa buluhaton nga sa pagkatinuud mao ang mag-ayo niining makasasala nga kalibutan.

Siya lamang ang bugtong tawo nga karon Tigpataliwala sa Dios ug sa mga tawo ( 1 Timoteo 2:5). Kini mao si Hesu Kristo kinsa gihatagan sa Dios ug gahom sa “pagluwas ngadto sa kahangturan” niadtong tanan nga mutawag sa iyang ngalan , tungod kay buhi man siya hangtod sa kahangturan aron sa pagpangaliya sa Dios alang kanato (Mga Hebreo 7:25).

Siya lamang ang bugtong tawo nga motigum sa tanan nga Kristohanon aron sa pagtagbo kaniya “diha sa panganod” (1 Mga Taga Tesalonica 4:17) ug magahatag sa matag usa ug bag-o nga lawas sama sa iyang kaugalingon (Mga Taga Filipos3:21). Ingon nga gisaad nga “binhi” sa babaye (Genesis 3:15), si Hesus magapamunga ug mga bunga nga sama kaniya, usa ka kaliwat sa mga tawo nga magpuyo sa walay katapusan.

Siya lamang ang bugtong tawo nga sa usa ka adlaw mobalik sa kalibutan, molaglag sa tanang mga dautan nga tawo (ug sa tinuud molaglag ni Satanas ug sa iyang dautang sagabay nga mga espiritu), ug mo hari sa kalibutan ingon nga Hari sulod sa 1,000 ka tuig (Pinadayag 19: 11-20:7). Sa iyang unang pag-anhi sa kalibutan alang sa Israel, si Hesus mao ang halad nga Karnero sa Dios, apan mobalik siya pag-usab ingon nga Lion sa Juda aron pagluwas sa iyang mga tawo, ang Israel, ug iyang tapuson ang tanan nga kaaway sa Dios.

Siya lamang ang bugtong tawo nga mo banhaw sa tanang mga tawo gikan sa mga patay nga wala pa mabanhaw (Juan 5; 21,25). Ingon nga ang Dios naghatag ug kinabuhi ngadto kang Hesus “kinabuhi sa iyang kaugalingon,” busa iyang banhawon ang mga tawo nga nagtoo kaniya.

Siya lamang ang bugtong tawo kinsa magahukom sa tanan nga tawo lalaki ug babaye sa tanang panahon (Juan5:22-27). Si Hesus sa maangayon magahukom sa tanan nga tawo, ug magahatag sa kinabuhi nga walay katapusan niadtong angayan nga mudawat niini, ug iyang wagtangon ang tanan nga dautan (Mga Buhat 17:31; Juan 5:28,29).

Siya lamang ang bugtong tawo nga makahimo ug maka-ayo sa bag-o nga Paraiso nga giguba sa unang Adan. (1 Mga Taga Corinto 15:24-28). Ingon nga “ang katapusan nga Adan,” Si Hesus mao ang lain nga plano sa Dios aron sa pagluwas sa Iyang una nga plano nga gi pakyas ni Adan pinaagi sa iyang pagkadili masinugtanon, ug kana, mao ang hingpit nga kaliwat sa mga tawo nga magapuyo sa walay katapusan sa hingpit nga kalibutan. Amen.

Siya mao ang bugtong tawo ang atong Manluluwas, atong Manunubos, atong Tigpataliwala, atong Ginoo, atong kanunay nga Kauban, atong Suod nga Higala, atong Kinamagulangan nga Igsoon nga lalaki, ang Kahayag sa atong kinabuhi, atong Kalinaw, atong Kalipay, ug atong Magtutudlo bahin sa pamaagi pagtoo.

Siya mao ang Nahigugma sa atong mga kalag, ug mao kana ang rason ngano nga kami mahigugma kaniya ug amo siyang gisugid ingon nga Ginoo (Mga Taga Roma 10:9).